tramisisset

Discretiva

tramisisset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
trāmīsisset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	trāmittō (trāmittere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːmiːˈsis.set/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trā·mī·sis·set — morphologica: tra[ns]-mis-isset

Formae aliae

• trānsmīsisset

Loci

M. Tullius Cicero –106…–43

Titus Livius –58…+17

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (49 a.C.n. / 705 a.u.)

• lippitudinis meae signum tibi sit librari manus et eadem causa brevitatis; etsi nunc quidem quod scriberem nihil erat. omnis exspectatio nostra erat in nuntiis Brundisinis si nactus hic esset Gnaeum nostrum, spes dubia pacis, sin ille ante tramisisset, exitiosi belli metus. sed videsne in quem hominem inciderit res publica, quam acutum, quam vigilantem, quam paratum? si me hercule neminem occiderit nec cuiquam quicquam ademerit, ab iis qui eum maxime timuerant maxime diligetur. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.

• T. Quinctius alter consul maturius quam priores soliti erant consules a Brundisio cum tramisisset, Corcyram tenuit cum octo milibus peditum, equitibus quingentis. Ab Corcyra in proxima Epiri quinqueremi traiecit et in castra Romana magnis itineribus contendit. —Ab urbe condita Titi Livii