tramisisse

Discretiva

tramisisse dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
trāmīsisse	—	perfectum	activa	infinitivus	trāmittō (trāmittere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːmiːˈsis.se/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trā·mī·sis·se — morphologica: tra[ns]-mis-isse

Formae aliae

• trānsmīsisse

Loci

M. Tullius Cicero –106…–43

Titus Livius –58…+17

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (49 a.C.n. / 705 a.u.)

• nos adhuc Brundisio nihil. Roma scripsit Balbus putare iam Lentulum consulem tramisisse nec eum a minore Balbo conventum, quod is hoc iam Canusi audisset; inde ad se eum scripsisse; cohortesque sex quae Albae fuissent ad Curium via Minucia transisse; id Caesarem ad se scripsisse et brevi tempore eum ad urbem futurum. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.

• Ita peragratis Hispaniae et Galliae populis legati Romam redeunt haud ita multo post quam consules in provincias profecti erant. Civitatem omnem in exspectationem belli erectam invenerunt, satis constante fama iam Hiberum Poenos tramisisse. —Ab urbe condita Titi Livii