tragopogon

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /tra.goˈpoːgoːn/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tra·go·pō·gōn — morphologica: trago-pogon

Notatio

← Graeca Antiqua: τραγοπώγων (tragopōgōn, barba hircīna) ← τράγος (trágos, hircus) + πώγων (pōgōn, barba).

Nomen substantivum

tragopōg|ōn, -ōnis masc. / fem.

1. Herba hircinae barbae similis.

Dictiones collatae

Synonyma

1. comē, comēs

Dictiones derivatae

• (Taxinomicē) Tragopogon

Translationes

Herba hircinae barbae similis	dilatare ▼

Herba hircinae barbae similis	collabi ▲

Anglice: goat's-beard (en), goatsbeard (en) Francogallice: barbe de bouc (fr) f Germanice: Bocksbart (de) m Italice: barba di becco (it) f Polonice: kozibród (pl)

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• reliqua volgarium in cibis apud eos herbarum nomina: chondrylla, hypochoeris, caucalis, enthryscum, scandix, come, quae ab aliis tragopogon vocatur, foliis croco simillimis, parthenium, trychnum, corchorus et ab aequinoctio nascentes aphace, achynops. epipetron vocant quae numquam floret. at e contrario aphace subinde marcescente flore emittit alium tota hieme totoque vere usque in aestatem. —Naturalis historia Plinii

• Est et tragopogon, quem alii comen vocant, caule parvo, foliis croci, radice longa, dulci, super caulem calice lato, nigro. nascitur in asperis manditurque, sine usu. —Naturalis historia Plinii