traduxisti

Discretiva

traduxisti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
trādūxistī	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	trādūcō (trādūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːduːkˈsistiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trā·dū·xis·tī — morphologica: tra-dux-isti

Loci

T. Maccius Plautus ca. –254…–184

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq. (ca. 200 a.C.n. / 554 a.u.)

• Vt bene vocivas aedis fecisti mihi,

ut traduxisti huc ad nos uxorem tuam.

satin propter te pereo ego atque occasio? —Casina Plauti