titillaverit

Discretiva

titillaverit dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tītillāverit	tertia singularis	perfectum	activa	coniunctivus	tītillō (tītillāre)
tītillāverit	tertia singularis	futurum exactum	activa	indicativus	tītillō (tītillāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtilˈlaːwerit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lā·ve·rit — morphologica: titillav-erit

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Certe ista nocte vigilantes, cum rursus eadem nobiscum ageremus, sensisti quam te aliter quam praesumpseras, imaginatae illae blanditiae et amara suavitas titillaverit; longe quidem longe minus quam solet, sed item longe aliter quam putaveras; ut sic tibi secretissimus ille medicus utrumque demonstraret, et unde cura eius evaseris, et quid curandum remaneat. —Soliloquia Augustini