titillationem

Discretiva

titillationem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tītillātiōnem	casus accusativus singularis	substantivi tītillātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtil.laːtiˈoːnem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lā·ti·ō·nem — morphologica: titillation-em

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Noli, precor, ubi gaudendum est dolere; peccator enim, quo maiorem voluptatem ac titillationem percipit ex sceleribus suis, eo miserior calamitosiorque iudicandus est. —Secretum Petrarcae