titillante

Discretiva

titillante dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

tītillante

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tītillante	casus ablativus singularis	participii tītillāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtilˈlante/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lan·te — morphologica: titill-ant-e

Usus

Latinitas postclassica

saec. V.

• “At”, inquies, “ipsa immoderatio ex ciborum varietate nascitur titillante gula et adsumenda plura quam necesse est provocante.” —Saturnalia Macrobii (fl. 420). Liver septimus. Cap. 5, [23].

Italice

titillante

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
titillante	—	praesens	activa	participium	titillare

Appellatio pronuntiatusque

API: /titilˈlante/

Syllabificatio phonetica: ti·til·lan·te — morphologica: titill-ant-e