testudinum

Discretiva

testudinum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
testūdinum	casus genitivus pluralis	substantivi testūdō

Appellatio pronuntiatusque

API: /tesˈtuːdi.num/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tes·tū·di·num — morphologica: testudin-um

Loci

Quintus Curtius Rufus fl. 50

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Indorum legati dimissi domos paucis post diebus cum donis revertuntur. CCC erant equites, MXXX currus, quos quadriiugi equi ducebant, lineae vestis aliquantum, mille scuta Indica et ferri candidi talenta C leonesque rarae magnitudinis et tigres, utrumque animal ad mansuetudinem domitum, lacertarum quoque ingentium pelles et dorsa testudinum. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Testudinum putamina secare in laminas lectosque et repositoria iis vestire Carvilius Pollio instituit, prodigi et sagacis ad luxuriae instrumenta ingenii. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• In Carmaniae angulo Chelonophagi, testudinum superficie casas tegentes, carne vescentes. —Naturalis historia Plinii