testudinis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg testudinis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
testūdinis casus genitivus singularis substantivi testūdō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /tesˈtuːdinis/(classice)
Syllabificatio phonetica: tes·tū·di·nis — morphologica: testudin-is

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Trogodytae cornigeras habent, ut in lyra adnexis cornibus latis, sed mobilibus, quorum in natando remigio se adiuvant; c<h>elium id vocatur, eximia<e> testudinis, sed rarae. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber nonus, cap. 12, [38] — testudinis
  2. Vicicitatio: testudinis.