testudini

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg testudini dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
testūdinī casus dativus singularis substantivi testūdō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /tesˈtuːdiniː/(classice)
Syllabificatio phonetica: tes·tū·di·nī — morphologica: testudin-i

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • aurum argentumque et ibi in pretio; marmor testudini simile, margaritae gemmaeque in honore; multo praestantior est totus luxuriae nostrae cumulus. —Naturalis historia Plinii [1][2]
  • Dentes non sunt testudini, set rostri margines acuti, superna parte inferiorem claudente pyxidum modo. —Naturalis historia Plinii [3]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber sextus, 24. p. [89] — testudini
  2. Vicicitatio: testudini.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber nonus, 12. p. [37] — testudini