testudine

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg testudine dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
testūdine casus ablativus singularis substantivi testūdō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /tesˈtuːdine/(classice)
Syllabificatio phonetica: tes·tū·di·ne — morphologica: testudin-e

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • quidam eum putant inesse ova parientibus, item serpentibus admodum exiguum. ita certe apparet in testudine et crocodilo et lacertis et ranis. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, 80. p. [204] — testudine
  2. Vicicitatio: testudine.