terminetur

Discretiva

terminetur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
terminētur	tertia singularis	praesens	passiva	coniunctivus	terminō (termināre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /termiˈneːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nē·tur — morphologica: termin-etur

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

Franciscus Petrarca 1304-1374

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Sine praeiudicio enim sententiae, quoniam nunc de numeris agimus, si versus ita esset: Troiae qui primus ab oris arma virumque cano, vel de illo genere: Qui procul malo pius beatus ille; uterque horum nec minus senarius esset, nec minus brevium longarumque syllabarum temperatione moderatus, nec magis converti poterat; et in utroque membra ita ordinata sunt, ut et in quinto et in septimo semipede pars orationis terminetur: cur ergo meliores istis putentur, si potius ita sint, Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris. —De musica Augustini

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Sed me interim, dum presentis exilii finis adest, quo nostra hec imperfectio terminetur, qua ex parte nunc scimus, nature communis extimatione consolor. —De sui ipsius et multorum ignorantia Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Est autem humidum sicco causa ut terminetur, et siccum humido, non solum in elementis, ubi aqua terminatur a terra deorsum et sursum, aer terminatur ab igne, sed etiam in compositis, ut in conglutinatis aqua terminat farinam, farina aquam. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni