terminavi
Appearance
Discretiva
| terminavi dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]termināvī
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| termināvī | prima singularis | perfectum | activa | indicativus | terminō (termināre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /termiˈnaːwiː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ter·mi·nā·vī — morphologica: terminav-i
terminavi
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| terminavi | secunda singularis | imperfectum | activa | indicativus | terminare |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /termiˈnavi/ - Syllabificatio phonetica: ter·mi·na·vi — morphologica: termin-avi
Loci
[+/-]| Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430 |
||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas postclassica
[+/-]
- Fui quibusdam onerosus; sentio: quibusdam autem etiam cito terminavi sermonem; et hoc sentio: ignoscant infirmi fortioribus, et pro infirmis deprecentur fortiores. —Enarrationes in Psalmos Augustini [1][2]