terminaverunt

Discretiva

terminaverunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
termināvērunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	terminō (termināre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /terminaːˈweːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nā·vē·runt — morphologica: terminav-erunt

Formae aliae

• termināvēre

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Quamlibet enim paucis annis generatio determinetur, quam Graeci γενεάν dicunt; quam minimam quidam quindecim annis terminaverunt, ex qua homo incipit posse generare; quae sunt istae mille generationes, non solum a tempore Abraham, quando ei facta est ista promissio, usque ad tempus Novi Testamenti, sed ab ipso Adam, usque ad terminum saeculi? —Enarrationes in Psalmos Augustini