terminatorum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg terminatorum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales1[+/-]

Forma Modus flexurae originis
terminātōrum casus genitivus pluralis · genus masculinum participii terminātus
terminātōrum casus genitivus pluralis · genus neutrum participii terminātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /terminaːˈtoːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: ter·mi·nā·tō·rum — morphologica: terminat-orum

Proprietates grammaticales2[+/-]

Forma Modus flexurae originis
terminātōrum casus genitivus pluralis substantivi terminātor

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /terminaːˈtoːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: ter·mi·nā·tō·rum — morphologica: terminator-um

Loci[+/-]

Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. IV.

  • Hi vero qui ea quae legunt, vel sine ulla, vel non cum magna ac nimia veteris erroris obstinatione, intellecta et considerata perpendunt, facilius nos isto numero terminatorum quinque voluminum plus, quam quaestionis ipsius necessitas postulabat, satisfecisse, quam minus disseruisse iudicabunt; totamque invidiam, quam christianae religioni de huius vitae cladibus terrenarumque contritione ac mutatione rerum imperiti facere conantur, non solum dissimulantibus, sed contra suam conscientiam faventibus etiam doctis, quos impietas vesana possedit, omnino esse inanem rectae cogitationis atque rationis, plenamque levissimae temeritatis et perniciosissimae animositatis, dubitare non poterunt. —De civitate Dei Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De civitate Dei (Universitas Turicensis). Liber sextus, p. PRAEFATIO — terminatorum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: terminatorum.