terminasse

Discretiva

terminasse dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

termināsse

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
termināsse	—	perfectum	activa	infinitivus	terminō (termināre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /termiˈnaːsse/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nās·se — morphologica: termina[v-i]sse

Formae aliae

• termināvisse

Francogallice

terminasse

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
terminasse	prima singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	terminer

Appellatio pronuntiatusque

API: [tɛʁmiˈnas]

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nasse — morphologica: termin-asse

Italice

terminasse

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
terminasse	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	terminare

Appellatio pronuntiatusque

API: /termiˈnasse/

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nas·se — morphologica: termin-asse

Lusitane

terminasse

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
terminasse	prima singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	terminar
terminasse	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	terminar

Appellatio pronuntiatusque

API: [tɨrmiˈnasɨ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nas·se — morphologica: termin-asse

Loci

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Hoc tantum admiror Flavum, cuius apud me summa est auctoritas, cum artem scholae tantum componeret, tam anguste materiam qualitatis terminasse. —Institutio oratoria Quintiliani