solutae

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg solutae dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
solūtae casus genitivus singularis · genus femininum participii solūtus
solūtae casus dativus singularis · genus femininum participii solūtus
solūtae casus nominativus pluralis · genus femininum participii solūtus
solūtae casus vocativus pluralis · genus femininum participii solūtus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /soˈluːtae̯/(classice)
Syllabificatio phonetica: so·lū·tae — morphologica: solut-ae

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Quotiens solutae sunt, fractura manu continenda, cubitus aqua calida fovendus est et molli cerato perfricandus; ferulaeque vel omnino non inponendae contra eminentia cubiti, vel aliquanto breviores sunt. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • refringi solum debet su<b e>a ex Novembri mense in Februarium, quo solutae sponte cadunt ex arbore atque subnascuntur. intervalla sint pedalia, undique sulco dodrantali. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber octavus, 10. p. [2d] — solutae
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: solutae.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XVII, 34. p. [148] — solutae