servemur

Discretiva

servemur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servēmur	prima pluralis	praesens	passiva	coniunctivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serˈweːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vē·mur — morphologica: serv-emur

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. IX.

• Petamus epulas verbi, quibus alamur; quaeramus amicum qui det; pulsemus ostium, quo servemur absconse: magnam spem dedit et dat ille qui promittendo non decipit. —Homiliae Rabani Mauri (c.780-856)