Jump to content

servatur

E Victionario

Discretiva

servatur dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
servātur tertia singularis praesens passiva indicativus servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /serˈwaːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: ser·vā·tur — morphologica: serv-atur

Loci

[+/-]
P. Ovidius Naso -42…+18 Quintus Curtius Rufus ca. 50Marcus Valerius Martialis 40-103 Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Quidquid servatur cupimus magis, ipsaque furem
cura vocat; pauci, quod sinit alter, amant.
nec facie placet illa sua, sed amore mariti;
nescio quid, quod te ceperit, esse putant.
non proba fit, quam vir servat, sed adultera cara;
ipse timor pretium corpore maius habet. —Amores Ovidii Nasonis [1][2]

saec. I.

  • Altera papilla intacta servatur, qua muliebris sexus liberos alant: aduritur dextera, ut arcus facilius intendant et tela vibrent. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [3][2]

saec. I.

  • Sanctorum nobis miracula reddis avorum
Nec pateris, Caesar, saecula cana mori,
Cum veteres Latiae ritus renovantur harenae
Et pugnat virtus simpliciore manu.
Sic priscis servatur honos te praeside templis,
Et casa tam culto sub Iove numen habet;
Sic nova dum condis, revocas, Auguste, priora
Debentur quae sunt quaeque fuere tibi. —Epigrammata M. Valerii Martialis [4][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • ecce alius quanto porrexit murmure panem
vix fractum, solidae iam mucida frusta farinae,
quae genuinum agitent, non admittentia morsum.
sed tener et niveus mollique siligine fictus
servatur domino. dextram cohibere memento;
salva sit artoptae reverentia. finge tamen te
inprobulum, superest illic qui ponere cogat:
‹vis tu consuetis, audax conviva, canistris
impleri panisque tui novisse colorem?› —Saturae D. Iuni Iuvenalis [5][2]

Latinitas nova

saec. XVI.

  • Ubi vero ex compositione ea sequitur mixtio (ut hoc etiam nomine communiter utar), quando licet iterum partes secundum eandem speciem recipere, ut ubi ex pane fit sanguis atque potu, ibi vere congruit nomen generationis; similiter ubi ex farina et aqua generatur panis. In huiusmodi mixtis nomen non servatur in re facta, sed tantum in ipsa factione seu adiectione unius cum alio. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni [6][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Amores (versio II, ca. 5). (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, 4, versus 25 — servatur
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Vicicitatio: servatur.
  3. 3.0 3.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber VI. Capitulum V, [28] — servatur
  4. 4.0 4.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber octavus. LXXX, versus 5 — servatur
  5. 5.0 5.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura V, versus 71 — servatur
  6. 6.0 6.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Libri physicorum Aristotelis explanati. (Universitas Turicensis): Liber I. [Differentia inter mixtionem et generationem] — servatur