servassetis

Discretiva

servassetis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servāssētis	secunda pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serwaːwisˈseːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vās·sē·tis — morphologica: serva[v-i]ssetis

Formae aliae

• servāvissētis

Usus

Latinitas nova

saec. XXI. (9 Ianuarii 2006)

• Dixitque ad Zebee et Salmana : Quales fuerunt viri, quos occidistis in Thabor ?

Qui responderunt : Similes tui, et unus ex eis quasi filius regis.

Quibus ille respondit : Fratres mei fuerunt, filii matris meae.

Vivit Dominus, quia si servassetis eos, non vos occiderem.

—Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Vetus Testamentum. Liber Iudicum. Caput 8, [19].