servassemus

Discretiva

servassemus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servāssēmus	prima pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serwaːsˈseːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vās·sē·mus — morphologica: serva[v-i]ssemus

Formae aliae

• servāvissēmus

Usus

Latinitas humanistica

saec. XV. - saec. XVI.

• Martis deserti si servassemus honorem,

Non rueret Tuscos Appula turba Lares,

Oppida non Calaber nostra expugnasset inultus,

Hostiles premeret dura catena manus.

Pro pudor, imbellis sed Florentina iuventus,

In venerem fortis luxuriemque perit. —Saxettus Bartholomaei Fontii (1446-1513). § 1. 11. ad Petrum Parenthium.