servareris

Discretiva

servareris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servārēris	secunda singularis	imperfectum	passiva	coniunctivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serwaːˈreːris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vā·rē·ris — morphologica: serv-areris

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VIII.

• Item Atticus episcopus Constantinopoleos: « Nisi enim ille nasceretur carnaliter, non tu renascereris spiritaliter. Nisi ille sustinuisset servi formam, non tu dignitatem adoptionis lucratus esses. Propter hoc enim in terra coelestis, ut tu in coelis servareris terrenus. … » —Adversus haeresin Felicis Alcuini (735-804)