servarer

Discretiva

servarer dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servārer	prima singularis	imperfectum	passiva	coniunctivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serˈwaːrer/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vā·rer — morphologica: serv-arer

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XI.

• Pro quo commodo huiusmodi non perdenda esset anima, iuvenile corpus ANSELMI. Esset quidem melius nostrum consilium patere omnibus, quam futuro supplicio servarer reus vel sub presenti poena deficeret, caderet aetas, iuventus nostra. —Rhetorimachia Anselmi de Bisatis (fl.1054)