servaremur

Discretiva

servaremur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servārēmur	prima pluralis	imperfectum	passiva	coniunctivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serwaːˈreːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vā·rē·mur — morphologica: serv-aremur

Usus

Latinitas postclassica

saec. V.

• quorum utique precibus divinae censurae flexa sententia est, ut qui merebamur iram servaremur ad veniam. —Sermones Leonis I (m.460)