secatur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg secatur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
secātur tertia singularis praesens passiva indicativus secō (secāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /seˈkaːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: se·cā·tur — morphologica: sec-atur

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • secatur in lamnas praetenues et ilex, colore quoque non ingrata, sed maxime fida iis, quae terantur, ut rotarum axibus, ad quos lentore fraxinus sicut duritia ilex et utroque legitur ulmus. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XVI, 84. p. [229] — secatur
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: secatur.