sciuri

Discretiva

sciuri dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sciūrī	casus genitivus singularis	substantivi sciūrus
sciūrī	casus nominativus pluralis	substantivi sciūrus
sciūrī	casus vocativus pluralis	substantivi sciūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /skiˈuːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sci·ū·rī — morphologica: sciur-i

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Provident tempestatem et sciuri obturatisque, qua spiraturus est ventus, cavernis ex alia parte aperiunt fores. de cetero ipsis villosior cauda pro tegumento est. —Naturalis historia Plinii