sagitta

Latine

Sagitta.

Appellatio pronuntiatusque

sagitta

API: /saˈgitta/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sa·git·ta — morphologica: sagitt-a

Nomen substantivum

săgitt|a, -ae fem.

1. Telum quod arcus mittit.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	sagitta	sagittae	I
gen.	sagittae	sagittārum	II
dat.	sagittae	sagittīs	III
acc.	sagittam	sagittās	IV
abl.	sagittā	sagittīs	VI
voc.	sagitta	sagittae	V

Dictiones collatae

Collocationes

• sagittae Veneris
• sagittam iacĕre

Dictiones derivatae

• sagittārius
• sagittātus
• sagittō, sagittāre
• sagittula

Composita

• sagittifer
• sagittiger
• sagittipotēns

Translationes

Telum quod arcus mittit

• Anglice: arrow (en)
• Dacoromane: săgeată (ro) f
• Esperantice: sago (eo)
• Francogallice: flèche (fr) f
• Germanice: Pfeil (de) m
• Graeca Antiqua: ἰός m ‎(iós)

• Hispanice: flecha (es) f
• Islandice: píla (is) f
• Italice: freccia (it) f
• Neograece: βέλος (el) n ‎(vélos)
• Ruthenice: стрела́ (ru) f ‎(strelá)
• Slovene: puščíca (sl) f