sagina

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /saˈgiːna/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sa·gī·na — morphologica: sagin-a

Nomen substantivum

sagīn|a, -ae fem.

1. Actio pinguefaciendi animalium.
2. Cibus, quo quis pinguis fit.
3. Pinguedo ex copia cibi.
4. Animal sagina pinguefactum.
5. Locus, in quo animalia saginantur.
6. Cibi valentiores, quibus gladiatores alebantur.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	sagīna	sagīnae	I
gen.	sagīnae	sagīnārum	II
dat.	sagīnae	sagīnīs	III
acc.	sagīnam	sagīnās	IV
abl.	sagīnā	sagīnīs	VI
voc.	sagīna	sagīnae	V

Dictiones derivatae

• sagīnārium
• sagīnātiō
• sagīnātor
• sagīnātus
• sagīnō, sagīnāre

Collocationes

• sagina anserum
• sagina gallinarum
• sagina cochlearum
• gladiatoria sagina

Translationes

Actio pinguefaciendi animalium	dilatare ▼

Actio pinguefaciendi animalium	collabi ▲

Anglice: fattening up (en) Germanice: Fütterung (de) f, Mast (de) f, Mästung (de) f

Cibus, quo quis pinguis fit	dilatare ▼

Cibus, quo quis pinguis fit	collabi ▲

Anglice: fodder (en), mast (en) Germanice: Mast (de) f, Mastfutter (de) n

Animal sagina pinguefactum	dilatare ▼

Animal sagina pinguefactum	collabi ▲

Anglice: fat stock (en) Germanice: Masttier (de) n, Mastvieh (de) n

Locus, in quo animalia saginantur	dilatare ▼

Locus, in quo animalia saginantur	collabi ▲

Anglice: fattening unit (en), fattening station (en) Germanice: Mästerei (de) f

Cibi valentiores, quibus gladiatores alebantur	dilatare ▼

Cibi valentiores, quibus gladiatores alebantur	collabi ▲

Anglice: concentrated food (en) Germanice: Kraftnahrung (de) n, Kraftfutter (de) n

Discretiva

sagina dictio est in variis linguis:

• Anglice: sagina

Dictiones similes

• multilingue: Sagina

Formae affines

Latine

sagīnā

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
sagīnā	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	sagīnō (sagīnāre)

Forma	Modus flexurae	originis
sagīnā	casus ablativus singularis	substantivi sagīna

Appellatio pronuntiatusque

API: /saˈgiːnaː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sa·gī·nā — morphologica: sagin-a

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Terentius Varro -116…-27

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

P. Cornelius Tacitus ca. 55-117

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

class.

class.

I

I

II

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (59 a.C.n.)

• Hoc testimonium est? Nuper epulati, paulo ante omni largitione saturati Pergameni, quod Mithridates qui multitudinem illam non auctoritate sua, sed sagina tenebat se velle dixit, id sutores et zonarii conclamarunt. Hoc testimonium est civitatis? Ego testis a Sicilia publice deduxi; verum erant ea testimonia non concitatae contionis, sed iurati senatus. —Pro L. Valerio Flacco oratio Ciceronis

class. (ca. 37 a.C.n.)

• Horum greges Scipio Metellus et M. Seius habent magnos aliquot. Merula, Seius, inquit, ita greges comparavit anserum, ut hos quinque gradus obseruaret, quos in gallinis dixi. Hi sunt de genere, de fetura, de ovis, de pullis, de sagina. Primum iubebat servum in legendo observare ut essent ampli et albi, quod plerumque pullos similes sui faciunt. —De agricultura Varronis

class.

• Aeque luctatores et totam oleo ac luto constantem scientiam expello ex his studiis liberalibus; aut et unguentarios recipiam et cocos et ceteros voluptatibus nostris ingenia accommodantes sua. Quid enim, oro te, liberale habent isti ieiuni vomitores, quorum corpora in sagina, animi in macie et veterno sunt? —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

saec. I.

• Mox ubi quattuor mensium facti sunt, farturae maximus quisque destinatur, quoniam tenera aetas praecipue habetur ad hanc rem aptissima: et est facilis harum avium sagina: nam praeter polentam et pollinem ter die nihil sane aliud dari necesse est, dummodo large bibendi potestas fiat, nec vagandi facultas detur, sintque calido et tenebricoso loco: quae res ad creandas adipes multum conferunt. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Sed quemadmodum forensibus certaminibus exercitatos et quasi militantes reficit ac reparat haec velut sagina dicendi, sic adolescentes non debent nimium in falsa rerum imagine detineri et inanibus simulacris usque adeo, ut difficilis ab his digressus sit, assuescere, ne ab illa, in qua prope consenuerunt, umbra vera discrimina velut quendam solem reformident. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 105/110 p.C.n.)

• torpebat Vitellius et fortunam principatus inerti luxu ac prodigis epulis praesumebat, medio diei temulentus et sagina gravis, cum tamen ardor et vis militum ultro ducis munia implebat, ut si adesset imperator et strenuis vel ignavis spem metumve adderet. —Historiae P. Cornelii Taciti

saec. II. (ca. 100/128 p.C.n.)

• itur ad Atriden. tum Picens ‹accipe› dixit

‹privatis maiora focis. genialis agatur

iste dies. propera stomachum laxare sagina

et tua servatum consume in saecula rhombum.

ipse capi voluit.› quid apertius? et tamen illi

surgebant cristae. nihil est quod credere de se

non possit cum laudatur dis aequa potestas. —Saturae D. Iuni Iuvenalis

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Corpulentus, quod sit corpore validus et lentis carnibus. Crassus, a sagina corporis, a creando carnes. Comesor, a comedendo satis. Est enim gulae ac ventri inmoderate deditus. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis