sagina

E Victionario
Jump to navigation Jump to search
Trisambig poseidon.jpg Solum sagina Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Sagina.

Latine[+/-]

sagīna[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /saˈgiːna/(classice)
Syllabificatio phonetica: sa·gī·na — morphologica: sagin-a

Nomen substantivum[+/-]

sagīn|a, -ae fem. [1][2][3][4][5]

  1. Actio pinguefaciendi animalium.
  2. Cibus, quo quis pinguis fit.[1]
  3. Pinguedo ex copia cibi.[1]
  4. Animal sagina pinguefactum.[1]
  5. Locus, in quo animalia saginantur.[1]
  6. Cibi valentiores, quibus gladiatores alebantur.[1]

Declinatio[+/-]

f. sing. plur.
nom. sagīna sagīnae I
gen. sagīnae sagīnārum II
dat. sagīnae sagīnīs III
acc. sagīnam sagīnās IV
abl. sagīnā sagīnīs VI
voc. sagīna sagīnae V

Dictiones derivatae[+/-]

Collocationes

Translationes[+/-]

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg sagina dictio est in variis linguis:

Dictiones similes[+/-]

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

sagīnā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
sagīnā secunda singularis praesens activa imperativus sagīnō (sagīnāre)
Forma Modus flexurae originis
sagīnā casus ablativus singularis substantivi sagīna
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /saˈgiːnaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: sa·gī·nā — morphologica: sagin-a

Fontes

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 194 — “SĂGĪNA, æ, f. 1.”
  2. Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. III, p. 148 — “săgīna, æ, f.”
  3. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — sagīna, ae, f. (tom. 2, p. 2452)
  4. Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum)sagina
  5. Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum)sagina