Jump to content

ruentium

E Victionario

Discretiva

ruentium dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
ruentium casus genitivus pluralis participii ruēns

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ruˈentium/(classice)
Syllabificatio phonetica: ru·en·ti·um morphologica: ru-ent-ium

Loci

[+/-]
P. Cornelius Tacitus
55-117
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. II. (ca. 116 p.C.n.)

  • virtus seu fraus eadem Inguiomero effugium dedit: ceteri passim trucidati. et plerosque tranare Visurgim conantis iniecta tela aut vis fluminis, postremo moles ruentium et incidentes ripae operuere. quidam turpi fuga in summa arborum nisi ramisque se occultantes admotis sagittariis per ludibrium figebantur, alios prorutae arbores adflixere. —Annales P. Cornelii Taciti [1][2]

Latinitas humanistica

[+/-]

saec. XIV.

  • Multos in eculeo fortune habitos, multos in delitiis scimus, multos magno impetu rotatos; nec scandentium desunt exempla nec ruentium, nec sum nescius quosdam ex altiore fastigio prolapsos. —De remediis utriusque fortune Petrarcae [3][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Tacitus
  2. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petrarca