ruentes

Discretiva

ruentes dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ruentēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii ruēns
ruentēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii ruēns
ruentēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii ruēns
ruentēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii ruēns
ruentēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii ruēns
ruentēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii ruēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ruˈenteːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ru·en·tēs — morphologica: ru-ent-es

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• vagi quippe et ruentes torrentium modo, ut aliquis placere ostendimus, tonitrua et fulgura edunt. —Naturalis historia Plinii