referebantur

Discretiva

referebantur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
referēbantur	tertia pluralis	imperfectum	passiva	indicativus	referō (referre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /refereːˈbantur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·fe·rē·ban·tur — morphologica: re-fer-ebantur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58…+17

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• In illis autem meis actionibus sententiisque omnibus, quae Pompeium videbantur offendere, certorum hominum, quos iam debes suspicari, sermones referebantur ad me, qui cum illa sentirent in re publica, quae ego agebam, semperque sensissent, me tamen non satis facere Pompeio Caesaremque inimicissimum mihi futurum gaudere se aiebant. —Epistolae ad Familiares Ciceronis

class.

• Haec cum audisset legatus vester tribunique militum et mille alia quae non augendae religionis causa, sed praesenti deae numine saepe conperta nobis maioribusque nostris referebantur, ausi sunt nihilo minus sacrilegas admovere manus intactis illis thensauris et nefanda praeda se ipsos ac domos contaminare suas et milites vestros. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.

• Horum cogitatio subibat exercitum, seditiosaeque voces referebantur ad regem. Quis ille haud sane motus satisque prudens, otii vitia negotio discuti, edicit, ut omnes in vestibulo regiae praesto sint. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi