quaeramur

Discretiva

quaeramur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaerāmur	prima pluralis	praesens	passiva	coniunctivus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈraːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·rā·mur — morphologica: quaer-amur

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Atque utinam, cum iam fueris potiora precatus,

ut mihi placetur principis ira roges!

Surgat ad hanc vocem plena pius ignis ab ara

detque bonum voto lucidus omen apex!

Interea, qua parte licet, ne cuncta queramur,

hic quoque te festum consule tempus agam.

Altera laetitiae est nec cedens causa priori:

successor tanti frater honoris erit. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis