quaeramur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg quaeramur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
quaerāmur prima pluralis praesens passiva coniunctivus quaerō (quaerere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kwae̯ˈraːmur/(classice)
Syllabificatio phonetica: quae·rā·mur — morphologica: quaer-amur

Loci[+/-]

P. Ovidius Naso -42…+18
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Atque utinam, cum iam fueris potiora precatus,
ut mihi placetur principis ira roges!
Surgat ad hanc vocem plena pius ignis ab ara
detque bonum voto lucidus omen apex!
Interea, qua parte licet, ne cuncta queramur,
hic quoque te festum consule tempus agam.
Altera laetitiae est nec cedens causa priori:
successor tanti frater honoris erit. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Epistulae ex Ponto. (Graecino Bibliotheca Augustana): Liber quartus, IX Graecino, versus 55. — quaeramur
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: quaeramur.