Jump to content

putentur

E Victionario

Discretiva

putentur dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
putentur tertia pluralis praesens passiva coniunctivus putō (putāre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /puˈtentur/(classice)
Syllabificatio phonetica: pu·ten·tur — morphologica: put-entur

Loci

[+/-]
M. Porcius Cato
-234…-149
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

antiq.

  • Vineas arboresque mature face incipias putare. Vites propages in sulcos; susum vorsum, quod eius facere poteris, vitis facito uti ducas. Arbores hoc modo putentur, rami uti divaricentur, quos relinques, et uti recte caedantur et ne nimium crebri relinquantur. —De agri cultura M. Porci Catonis [1][2]

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Sine praeiudicio enim sententiae, quoniam nunc de numeris agimus, si versus ita esset: Troiae qui primus ab oris arma virumque cano, vel de illo genere: Qui procul malo pius beatus ille; uterque horum nec minus senarius esset, nec minus brevium longarumque syllabarum temperatione moderatus, nec magis converti poterat; et in utroque membra ita ordinata sunt, ut et in quinto et in septimo semipede pars orationis terminetur: cur ergo meliores istis putentur, si potius ita sint, Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris. —De musica Augustini [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Porcius Cato - De re rustica (vel: De agri cultura). (The Latin Library): Caput 32. Versus 1 — putentur
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: putentur.
  3. 3.0 3.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De musica. (Universitas Turicensis): Liber quintus. Caput XI, p. 23. — putentur