putaveram

Discretiva

putaveram dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
putāveram	prima singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	putō (putāre)

API: /puˈtaːweram/

Syllabificatio phonetica: pu·tā·ve·ram — morphologica: putav-eram

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class. (56 a.C.n.)

De meo reditu octo tribuni promulgaverunt ; ex quo intellectum est non mihi absenti crevisse amicos, in ea praesertim fortuna in qua non nulli etiam quos esse putaveram non erant, sed eos voluntatem semper eandem, libertatem non eandem semper habuisse; nam ex novem tribunis quos tunc habueram unus me absente defluxit, qui cognomen sibi ex Aeliorum imaginibus arripuit, quo magis nationis eius esse quam generis videretur. —Pro P. Sestio oratio Ciceronis ^[1]^[2]

saec. IV.

Nam ego, fateor tibi, quaestionem istam, quae, ut intelligo, terminata est, tamdiu nos retenturam putaveram, quam fortasse omnia quae dicta sunt ab ipso nostrae disputationis exordio. Quare accipe iam, ut deinde ratio connectatur: nam credo non te ignorare, id quod scire dicimus, nihil esse aliud quam ratione habere perceptum. —De libero arbitrio Augustini ^[3]^[2]

saec. XIV.

Certe, si hoc monstrum est, fuerant aruspices consulendi dum canis olim meus me spectante ensem aggressori suo non e vagina sed e manibus eripuit. Idque, quo similius monstrum fiat, in Galliis etiam accidit. Et quoniam canis meus, quod non putaveram, ad etatem nostram stilum deduxit, aliquot huius temporis adiciam. —Rerum memorandarum libri Petrarcae ^[4]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Cicero
1 2 3 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Augustinus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petrarca