putaturi

Discretiva

putaturi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
putātūrī	casus genitivus singularis · genus masculinum	participii putātūrus
putātūrī	casus genitivus singularis · genus neutrum	participii putātūrus
putātūrī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii putātūrus
putātūrī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii putātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /putaːˈtuːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pu·tā·tū·rī — morphologica: putat-ur-i

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Cum enim dixisset, Ita ut serviamus in novitate spiritus, et non in vetustate litterae; quae sententia simillima est illi quam iste non intelligens posuit: continuo prospexit istos futuros verbosos atque blasphemos, qui putaturi essent ex hoc Legem fuisse reprehensam; moxque subiunxit: Quid ergo dicemus? —Contra adversarium legis et prophetarum Augustini