puellae

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg puellae dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
puellae casus genitivus singularis substantivi puella
puellae casus dativus singularis substantivi puella
puellae casus nominativus pluralis substantivi puella
puellae casus vocativus pluralis substantivi puella

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /puˈel.lae̯/(classice)
Syllabificatio phonetica: pu·el·lae — morphologica: puell-ae

Loci[+/-]

Apuleius
ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 170 p.C.n.)

  • Erant in quadam civitate rex et regina. Hi tres numero filias forma conspicuas habuere, sed maiores quidem natu, quamvis gratissima specie, idonee tamen celebrari posse laudibus humanis credebantur, at vero puellae iunioris tam praecipua tam praeclara pulchritudo nec exprimi ac ne sufficienter quidem laudari sermonis humani penuria poterat. —Metamorphoseon libri XI Apulei [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber IV. Capitulum XXVIII. Versus 2 — puellae
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: puellae.