prolatura
Discretiva
 |
prolatura dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]prōlātūra
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| prōlātūra | casus nominativus singularis · genus femininum | participii prōlātūrus |
| prōlātūra | casus vocativus singularis · genus femininum | participii prōlātūrus |
| prōlātūra | casus nominativus pluralis · genus neutrum | participii prōlātūrus |
| prōlātūra | casus accusativus pluralis · genus neutrum | participii prōlātūrus |
| prōlātūra | casus vocativus pluralis · genus neutrum | participii prōlātūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /proːlaːˈtuːra/ (classice) - Syllabificatio phonetica: prō·lā·tū·ra — morphologica: pro-lat-ur-a
prōlātūrā
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| prōlātūrā | casus ablativus singularis · genus femininum | participii prōlātūrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /proːlaːˈtuːraː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: prō·lā·tū·rā — morphologica: pro-lat-ur-a