Jump to content

prolatio

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /proːˈlaːtioː/(classice)
Syllabificatio phonetica: prō·lā·ti·ō morphologica: pro-lat-io

Notatio

[+/-]
Latine: prōferō (prōferre)

Nomen substantivum

[+/-]

prōlātĭ|ō, -ōnis fem.

  1. Actus proferendi [1][2][3][4][5]
  2. (Translate) narratio, expositio
  3. (Translate) extensio, protensio
  4. (Translate) dilatio

Declinatio

[+/-]
f. sing. plur.
nom. prōlātiō prōlātiōnēs I
gen. prōlātiōnis prōlātiōnum II
dat. prōlātiōnī prōlātiōnibus III
acc. prōlātiōnem prōlātiōnēs IV
abl. prōlātiōne prōlātiōnibus VI
voc. prōlātiō prōlātiōnēs V

Dictiones collatae

[+/-]

Synonyma

[+/-]
  1. prōlātus
  2. nārrātiō, expositiō
  3. extēnsiō, prōtēnsiō
  4. dīlātiō, prōlātātiō

Translationes

[+/-]
Actus proferendidilatare ▼
Actus proferendicollabi ▲
Narratio, expositiodilatare ▼
Narratio, expositiocollabi ▲
Extensio, protensiodilatare ▼
Extensio, protensiocollabi ▲
Dilatiodilatare ▼
Dilatiocollabi ▲

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 902 “PRŌLĀTĬO, ōnis, f. 3. (profero)”
  2. Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 916 “prōlātĭo, ōnis, f. [profero]”
  3. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — prōlātio, ōnis, f. (profero) (tom. 2, p. 1980)
  4. Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum)prolatio
  5. Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum)prolatio