produx
Appearance
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈproːduks/ (classice) - Syllabificatio phonetica: prō·dux — morphologica: pro-dux
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]prō|dux, -ducis masc.
- Id, quod ex alio producitur. [3]
Declinatio
[+/-]| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | prōdux | prōducēs | I |
| gen. | prōducis | prōducum | II |
| dat. | prōducī | prōducibus | III |
| acc. | prōducem | prōducēs | IV |
| abl. | prōduce | prōducibus | VI |
| voc. | prōdux | prōducēs | V |
Dictiones collatae
[+/-]Synonyma
[+/-]Translationes
[+/-]Loci
[+/-]- “Quum quid extraneum extraneo agglutinatur, ita concarnatur et convisceratur cum eo, cui agglutinatur, ut, quum avellitur, rapiat secum ex corpore aliquid, a quo avellitur, quasi sequelam quamdam abruptae unitatis, et producem mutui coitus.” — (Tertull. Car. Chr. 20.) [3][1]
Fontes
- 1 2 Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 908 — prōdux, ŭcis, m. [produco], rejeton, produit (latin. ecclés.)
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — prōdux, ducis, m. (produco) (tom. 2, p. 1960)
- 1 2 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 708 — “PRŌDUX, ŭcis, m. 3.”