probastis

Discretiva

probastis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
probāstis	secunda pluralis	perfectum	activa	indicativus	probō (probāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /proˈbaːs.tis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·bās·tis — morphologica: proba[v-i]stis

Formae aliae

• (Syncop.) probāvistis

Loci

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• commendari se verecundia oris adeo sentiebat, ut apud senatum sic quondam iactaverit: usque adhoc certe et animum meum probastis et vultum. calvitio ita offendebatur, ut in contumeliam suam traheret, si cui alii ioco vel iurgio obiectaretur; —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli