probaretis

Discretiva

probaretis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
probārētis	secunda pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	probō (probāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /pro.baːˈreːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·bā·rē·tis — morphologica: prob-aretis

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• ‘Non quaero’ inquit, ‘istos. Quicumque ordinem duxit, iudicet’. At si ferretis, quicumque equo meruisset, quod est lautius, nemini probaretis; in iudice enim spectari et fortuna debet et dignitas. ‘Non quaero’, inquit, ‘ista; addo etiam iudices manipularis ex legione Alaudarum.’ —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis