probaremus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg probaremus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
probārēmus prima pluralis imperfectum activa coniunctivus probō (probāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /pro.baːˈreːmus/(classice)
Syllabificatio phonetica: pro·bā·rē·mus — morphologica: prob-aremus

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Lucius Annaeus Seneca
-3…+65
Petronius Arbiter
ca. 14-66
Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

  • De comoedia loquor, quae, si haec flagitia non probaremus, nulla esset omnino; quid ait ex tragoedia princeps ille Argonautarum? —Tusculanae disputationes Ciceronis [1][2]

class.  (62-65 p.C.n.)

  • Quaesisti a me, Lucili, quid ita, si providentia mundus ageretur, multa bonis viris mala acciderent. Hoc commodius in contextu operis redderetur, cum praeesse universis providentiam probaremus et interesse nobis deum; sed quoniam a toto particulam revelli placet et unam contradictionem manente lite integra solvere, faciam rem non difficilem, causam deorum agam. —De providentia Senecae [3][2]

saec. I.

  • Necdum finieram sermonem, cum Trimalchio ait: “Ita crescam patrimonio, non corpore, ut ista cocus meus de porco fecit. Non potest esse pretiosior homo. Volueris, de vulva faciet piscem, de lardo palumbam, de perna turturem, de colaepio gallinam. Et ideo ingenio meo impositum est illi nomen bellissimum; nam Daedalus vocatur. Et quia bonam mentem habet, attuli illi Roma munus cultros Norico ferro.” Quos statim iussit afferri, inspectosque miratus est. Etiam nobis potestatem fecit ut mucronem ad buccam probaremus. —Satyricon T. Petronii Arbitri [4][2]

Latinitas postclassica

saec. VI.  (ca. 523-525 p.C.n.)

  • Ad haec si ratio contra respondeat se quidem et quod sensibile et quod imaginabile sit in universitatis ratione conspicere, illa vero ad universitatis cognitionem aspirare non posse, quoniam eorum notio corporales figuras non posset excedere, de rerum vero cognitione firmiori potius perfectiorique iudicio esse credendum? In huius modi igitur lite nos, quibus tam ratiocinandi quam imaginandi etiam sentiendique vis inest, nonne rationis potius causam probaremus? —Consolatio philosophiae Boetii [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Tusculanae disputationes. (The Latin Library): Liber quartus. XXXII [69] — probaremus
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: probaremus.
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - De providentia. (Universitas Turicensis):  1, versus 1 — probaremus
  4. 4.0 4.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. LXX. — probaremus
  5. 5.0 5.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - Consolatio philosophiae libri quinque. Ed. Ernst Gegenschatz/Olof Gigon, Monaci/Turici 1947. (Bibliotheca Augustana):  Liber quintus.  Sectio 5.p.  [7] — probaremus