probarem

Discretiva

probarem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
probārem	prima singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	probō (probāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /proˈbaːrem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·bā·rem — morphologica: prob-arem

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Albius Tibullus -54…-19

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Iam vero physica, si Epicurum id est si Democritum probarem, possem scribere ita plane ut Amafinius. quid est enim magnum, cum causas rerum efficientium sustuleris, de corpusculorum (ita enim appellat atomos) concursione fortuita loqui? nostra tu physica nosti; quae cum contineantur ex effectione et ex materia ea quam fingit et format effectio, adhibenda etiam geometria est; —Academica Ciceronis

class.  (ca. 26 a.C.n.)

• At mihi si credas, illam sequar unus ad aras;

Tunc mihi non oculis sit timuisse meis.

Saepe, velut gemmas eius signumque probarem,

Per causam memini me tetigisse manum;

Saepe mero somnum peperi tibi, at ipse bibebam

Sobria subposita pocula victor aqua.

Non ego te laesi prudens: ignosce fatenti,

Iussit Amor: contra quis ferat arma deos?

Ille ego sum, nec me iam dicere vera pudebit,

Instabat tota cui tua nocte canis. —Elegiarum libri II Tibulli

class.

• Haec rettuli ut probarem tibi quam vehementes haberent tirunculi impetus primos ad optima quaeque, si quis exhortaretur illos, si quis inpelleret. Sed aliquid praecipientium vitio peccatur, qui nos docent disputare, nonvivere, aliquid discentium, qui propositum adferunt ad praeceptores suos non animum excolendi sed ingenium. Itaque quae philosophia fuit facta philologia est. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae