praedicatur

Discretiva

praedicatur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

praedicātur

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
praedicātur	tertia singularis	praesens	passiva	indicativus	praedicō (praedicāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /prae̯.diˈkaːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: prae·di·cā·tur — morphologica: prae-dic-atur

praedīcātur

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
praedīcātur	tertia singularis	praesens	passiva	coniunctivus	praedīcō (praedīcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /prae̯.diːˈkaːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: prae·dī·cā·tur — morphologica: prae-dic-atur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (56 a.C.n. / 698 a.u.)

• Atque hoc etiam loco M. Camurti et C. Caeserni damnatio praedicatur. O stultitiam! stultitiamne dicam an impudentiam singularem! Audetisne, cum ab ea muliere veniatis, facere istorum hominum mentionem? audetis excitare tanti flagitii memoriam non exstinctam illam quidem, sed repressam vetustate? Quo enim illi crimine peccatoque perierunt? Nempe quod eiusdem mulieris dolorem et iniuriam Vettiano nefario stupro sunt persecuti. —Pro M. Caelio oratio Ciceronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• huc pertinent peregrinae exercitationes et volutatio in caeno ac pectorosa cervicis repandae ostentatio. per omnia haec praedicatur sitis quaeri. iam vero quae in bibendo certamina, quae vasa adulteriis caelata, tamquam per se parum doceat libidines temulentia! —Naturalis historia Plinii