praedicatam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg praedicatam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
praedicātam casus accusativus singularis · genus femininum participii praedicātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /prae̯̯diˈkaːtam/(classice)
Syllabificatio phonetica: prae·di·cā·tam — morphologica: prae-dicat-am

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Haec sunt peculiaria Arabiae, et pauca praeterea communia alibi dicenda, quoniam in iis vincitur. peregrinos ipsa mire odores et ad exteros petit: tanta mortalibus suarum rerum satias est alienarumque aviditas. petunt igitur in Elymaeos arborem bratum, c<u>presso fusae similem, exalbidis ramis, iucundi odoris accensam et cum miraculo historiis Claudi Caesaris praedicatam. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XII, 39. p. [78] — praedicatam
  2. Vicicitatio: praedicatam.