praecurrendo

Discretiva

praecurrendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
praecurrendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	praecurrō (praecurrere)
praecurrendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	praecurrō (praecurrere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /prae̯.kurˈren.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: prae·cur·ren·dō — morphologica: prae-curr-end-o

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Unde boni speculatoris est ita praetendere animo, ut appetitus neque praecurrat rationem, neque deserat; ne praecurrendo perturbet atque excludat, eamque deserendo destituat. Perturbatio tollit constantiam, destitutio prodit ignaviam, accusat pigritiam. —De officiis ministrorum Ambrosii Mediolanensis (c.339-397). Liber primus. Caput XLVII.