ploratorum

Discretiva

ploratorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
plōrātōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	participii plōrātus
plōrātōrum	casus genitivus pluralis · genus neutrum	participii plōrātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /plōraːˈtoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·tō·rum — morphologica: plorat-orum

Usus

Latinitas nova

saec. XXI.

• Resonabat autem inconveniens inimicorum vox, et flebilis audiebatur planctus ploratorum infantium. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Vetus Testamentum. Liber Sapientiae. Caput 18, [10].