plorato

Discretiva

plorato dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrātō	secunda singularis	futurum	activa	imperativus	plōrō (plōrāre)
plōrātō	tertia singularis	futurum	activa	imperativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·tō — morphologica: plor-ato

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
plōrātō	casus dativus singularis · genus masculinum	participii plōrātus
plōrātō	casus ablativus singularis · genus masculinum	participii plōrātus
plōrātō	casus dativus singularis · genus neutrum	participii plōrātus
plōrātō	casus ablativus singularis · genus neutrum	participii plōrātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·tō — morphologica: plorat-o

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• tum iuvenem nondum facti flevere Quirites;

ultima plorato subdita flamma rogo est.

urbs oritur (quis tunc hoc ulli credere posset?)

victorem terris impositura pedem. —Fasti Ovidii Nasonis