plorate

Discretiva

plorate dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

plōrāte

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrāte	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·te — morphologica: plor-ate

Usus

Latinitas nova

saec. XXI.

• Agite nunc divites, plorate ululantes in miseriis vestris, quae advenient vobis. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Novum Testamentum. Iacobus 5, 1.

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
plōrāte	casus vocativus singularis · genus masculinum	participii plōrātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·te — morphologica: plorat-e