placuerint

Discretiva

placuerint dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
placuerint	tertia pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	placeō (placēre)
placuerint	tertia pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	placeō (placēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /plaˈku.e.rint/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pla·cu·e·rint — morphologica: placu-erint

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quare inpigri atque alacres excipiamus imperia nec deseramus hunc operis pulcherrimi cursum, cui quidquid patiemur intextum est; et sic adloquamur Iovem, cuius gubernaculo moles ista derigitur, quemadmodum Cleanthes noster versibus disertissimis adloquitur, quos mihi in nostrum sermonem mutare permittitur Ciceronis, disertissimi viri, exemplo. Si placuerint, boni consules; si displicuerint, scies me in hoc secutum Ciceronis exemplum:

Duc, o parens celsique dominator poli,

quocumque placuit: nulla parendi mora est;

adsum inpiger. Fac nolle, comitabor gemens

malusque patiar facere quod licuit bono.

Ducunt volentem fata, nolentem trahunt. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae